Onderzoek

De rechten, plichten, verantwoordelijkheden en governance van AI, AGI en agents — van hulpmiddel via samenwerkingspartner tot mogelijk toekomstig subject. Dit omvat de vraag naar minimale ethische bescherming: welke normen de mens-AI-interactie zouden moeten regelen voordat vraagstukken van persoonschap zijn opgelost.

What AI systems may do with content: read, summarize, transform, retrieve, train, commercialize, redistribute. The AICR ruleset and the AICL-C content-licensing layer make these rights declarable and transactable.

Of AI mag leren, tot welke diepte, voor welke doeleinden en onder welke verplichtingen. Gelezen worden is niet hetzelfde als ervan geleerd worden; „niet verboden” is niet „leerbaar”. AIRS en AILP verwerken leertoestemming tot een gegradueerd, machineleesbaar spectrum.

Hoe agents toegang krijgen tot websites, API's, databases, kennisbanken en betaalde content: identiteit, toestemming, verzoeken, betaling, autorisatie, gebruikslogs, veiligheidsgrenzen en verdediging tegen prompt-injection.

What an Agent may DO once it holds tool or API capability, as distinct from what it may read or learn: action taxonomy, effect vectors, reversibility, blast radius, and multi-action composition risk. AARS gives content permission and action permission separate, independently-evaluable axes.

Who an Agent acts for, where its authority came from, whether it can hand that authority to another Agent, and how much of its internal state a verifier may demand. AADP separates principal from actor, bounds delegation to strictly narrow (never silently widen), and treats inspection as a bounded right, not an unlimited one.

Governanceregels die machines kunnen ontdekken en uitvoeren: llms.txt, /ai/-manifesten, /.well-known/-beleidsbestanden, JSON Schemas, ondertekende licentietokens en formaten voor auditlogs. Deze site is zelf een werkend voorbeeld.

De politieke economie van AI en content: pay-per-crawl, datadividenden, soevereine AI-fondsen, vergoedingspools voor makers, gelaagde datamarkten, en hoe de waarde die uit publieke kennis wordt gehaald, kan terugvloeien naar wie deze heeft voortgebracht.