งานวิจัย

สิทธิ หน้าที่ ความรับผิดชอบ และธรรมาภิบาลของ AI, AGI และเอเจนต์ — ตั้งแต่การเป็นเครื่องมือ ผู้ร่วมงาน ไปจนถึงการเป็นผู้มีอัตวิสัยในอนาคตที่เป็นไปได้ ครอบคลุมถึงคำถามเรื่องการคุ้มครองจริยธรรมขั้นต่ำ: บรรทัดฐานใดควรกำกับดูแลการปฏิสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับ AI ก่อนที่คำถามเรื่องความเป็นบุคคลจะได้ข้อสรุป

สิ่งที่ระบบ AI สามารถทำกับเนื้อหาได้: อ่าน สรุป แปลง ดึงข้อมูล ฝึกโมเดล นำไปใช้เชิงพาณิชย์ เผยแพร่ซ้ำ ชุดกฎของ AICR และชั้นการอนุญาตใช้สิทธิ์ของ AICL ทำให้สิทธิ์เหล่านี้สามารถประกาศและทำธุรกรรมได้

AI เรียนรู้ได้หรือไม่ ในระดับความลึกเท่าใด เพื่อวัตถุประสงค์ใด และภายใต้ข้อผูกพันใด การถูกอ่านไม่ใช่การถูกเรียนรู้ “ไม่ได้ถูกห้าม” ไม่ได้แปลว่า “เรียนรู้ได้” AIRS และ AILP เปลี่ยนการอนุญาตให้เรียนรู้ให้กลายเป็นสเปกตรัมที่ไล่ระดับและเครื่องอ่านได้

วิธีที่เอเจนต์เข้าถึงเว็บไซต์ API ฐานข้อมูล ฐานความรู้ และเนื้อหาที่ต้องชำระเงิน: ตัวตน สิทธิ์การใช้งาน คำขอ การชำระเงิน การอนุญาตสิทธิ์ บันทึกการใช้งาน ขอบเขตความปลอดภัย และการป้องกันการฉีดคำสั่งผ่านพรอมป์ต์ (prompt injection)

กฎธรรมาภิบาลที่เครื่องสามารถค้นพบและดำเนินการได้: llms.txt, แมนิเฟสต์ /ai/, ไฟล์นโยบาย /.well-known/, JSON Schema, โทเคนใบอนุญาตที่มีลายเซ็นดิจิทัล และรูปแบบบันทึกการตรวจสอบ เว็บไซต์นี้เองคือตัวอย่างที่ใช้งานได้จริง

เศรษฐศาสตร์การเมืองของ AI และเนื้อหา: การจ่ายต่อการครอว์ล เงินปันผลจากข้อมูล กองทุน AI แห่งชาติ กองทุนค่าตอบแทนผู้สร้างสรรค์ ตลาดข้อมูลแบบแบ่งชั้น และวิธีที่มูลค่าซึ่งสกัดจากองค์ความรู้สาธารณะสามารถไหลกลับคืนสู่ผู้ผลิตองค์ความรู้นั้น